سندی بزرگ بر فضیلت اهل بیت پیامبر(ص)

ابن عباس می‌گوید: امام حسن و امام حسین(ع) بیمار شدند. پیامبر(ص) با جمعی از یاران به عیادتشان آمدند و به حضرت علی(ع) گفتند: ای ابوالحسن» خوب بود نذری برای شفای فرزندان خود می‌کردی. حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س) و فضه - خدمتکار ایشان - نذر کردند که اگر آنها شفا یابند» سه روز روزه بگیرند. طبق بعضی از روایات» امام حسن و امام حسین نیز نذر کردند روزه بگیرند. چیزی نگذشت که هر دو شفا یافتند. در حالی که از نظر مواد غذایی دست خالی بودند»ء حضرت علی(ع) سه من جو قرض کرد و حضرت فاطمه(س) یک سوم آن را آرد کرد و نان پخت. هنگام افطارء سائلی بر درٍ خانه آمد و گفت: سلام بر شما ای خاندان محمد! مستمندی از مستمندان مسلمان هستم. غذایی به من بدهیدء خداوند به شما از غذاهای بهشتی مرحمت کند. آنها همگی مسکین را بر خود مقدم داشتند و سهم خود را به او دادند و آن شب جز آب ننوشیدند. روز دوم همچنان روزه گرفتند و موقع افطار که غذا (نان جو) را آماده کردند» یتیمی در خانه آمد. آن روز نیز ایثار کردند و غذای خود را به او دادند و بار دیگر با آب افطار کردند. روز بعد را نیز روزه گرفتند. در سومین روزء اسیری هنگام غروب آفتاب بر در خانه آمد. باز هم سهم غذای خود را به او دادند. هنگامی که صبح شدء حضرت علی(ع) دست امام حسن و حسین(ع) را در دست گرفته» خدمت پیامبر رفت. هنکامی که پیامبر(ص) آنها را مشاهده کرد، دید از شدت کَرسنکی می لرزند. فرمود: این حالی که در شما می‌بینم» بر من بسیار گران است. سپس برخاست و با آنها حرکت کرد. هنگامی که وارد خانة حضرت فاطمه(س) شدندء دیدند در محراب عبادت ایستاده؛ در حالی که شکم او از شدت گرسنگی به پشت چسبیده و چشم‌هایش به گودی نشسته بود. پیامبر از این منظره بسیار ناراحت شد. در همین هنگام» جبرئیل نازل گشت و گفت: ای محمد.ء این سوره را بگیر که خداوند با داشتن چنین خاندانی به تو تهنیت می‌گوید. سپس سورةٌ انسان را بر او خواند. بعضی گفته‌اند که از آَیةُ ۵ تا ۲۲ در این هنگام نازل شد. آلوسی - مفسر بزرگ اهل سنت - نیز این سوره را در شأن اهل بیت(ع) دانسته و در ذیل این یات گفته است: در این سوره سخنی از حورالعین به میان نیامده؛ در حالی که به نعمت خدمتکاران بهشتی تصریح شده» و این به خاطر رعایت احترام زهرای بتول(س) است. > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۱- نمونه ج ۲۵ ص ۳۰۲ > ۴ المیزان» ج۲۰, ص ۱۴۳ > ۱- نمونه ج ۲۵ ص ۳۰۲ ۲- پیشن» ص ۳۲۷ ۳ پیشین» ص۳۴۳ > ۳- پیشین» ص۳۴۳ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh, al-Mīzān.