وعدةٌ قطعی خدا در بارةٌ یاری پیامبران

این وعدة الهی - که در آّیات فراوان دیگری از قرآن مجید نیز آمده است - یکی از مهم‌ترین نشانه‌هایی است که رهروان راه حق به آن دلگرم‌اند. از آن روح و جان می‌گیرند و هر زمان خسته شوند» با آن نفسی تازه می‌کنند و خون جدیدی در عروقشان جاری می‌شود. آری» پیروزی لشکر حق بر باطل و غلبةٌ جندالله و یاری خداوند به پیامبران و موّمنان راستین» از وعده‌های مسلم او و از سنت‌های قطعی است. اما اینجا این سوال پیش می‌آید که پس چگونه برخی از پیامبران به شهادت رسیدند و گروه‌هایی از موْمنان با شکست مواجه شده یا می‌شوند. پاسخ این است که: اولاً پیروزی معنی وسیعی دارد و همیشه به معنی غلبةٌ ظاهری و جسمانی بر دشمن نیست. گاهی پیروزی» پیروزی مکتب است و مهم‌ترین پیروزی همین است. برای مثال» امام حسین و بارانش در کربلا به شهادت رسیدند؛ ولی هدف آنها این بود که چهرةٌ زشت بنی‌امیه را که مدعی خلافت پیامبر(ص) بودند»ء نمایان کنندء و به این هدف بزرگ هم رسیدند: مسلمانان را از خطر آنان آگاه کردند و اسلام را از سقوط رهایی بخشیدند. آیا می‌توان گفت که آنها در کربلا شکست خوردند؟ مهم این است که پیامبران و مؤمنان در برابر تمام تلاش های مستمر و منسجم دشمنان حق توانستند اهداف خود را در دنیا پیش ببرند و پیروان زیادی پیدا کنند و خط مکتبی خود را تداوم بخشند و در برابر آن همه طوفان قد علم کنند و حتی در دنیای امروزء افکار اکثر مردم جهان را به خود متوجه سازند. ثانیاً فراموش نباید کرد که این وعده مشروط است و نه مطلق. بسیاری از اشتباهات» از توجه نکردن به این حقیقت سرچشمه می‌گیرد. در یات مورد بحثء کلمات «عبادنا» (بندگان ما) و «جندنا» (لشکر ما) یا تعبیرات مشابه دیگری که بر این سیاق در سایر یات قرآن آمده - مانند «حزب‌اشه»» «الذین جاهدوا فینا» و «لینصرن الله من ینصره» و چون اینها - همه دلایل روشنی برای شرایط پیروزی است. این وعدةٌ الهی مخصوص کسانی است که از قلب و جان خواهان رضای خدا و از نظر عمل در خط فرمان او باشند و تقوا و امانت را فراموش نکنند. > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۱- نمونهء ج ۱۹ ص۱۷۶ > ۱- نمونهء ج ۱۹ ص۱۷۶ ۲- پیشین» ص ۱۸۷ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh.