منزلگاه‌های ماه

منظور از منازل» همان منزلگاه‌های بیست و هشتگانه‌ای است که ماه قبل از تاریکی مطلق طی می‌کند؛ زیرا هنگامی که ماه سی روز تمام باشد. تا شب بیست‌وهشتم در آسمان روّیت‌پذیر است؛ ولی در شب بیست‌وهشتم به صورت هلالی بسیار باریک و زردرنگ وکم‌نور و کم‌فروغ در می‌آید و در دو شب باقیماندةٌ دیگر روّیت‌شدنی نیست که آن را محاق می‌نامند. البته در ماه‌هایی که بیست‌ونه روز است» تا شب بیست‌وهفتم معمولاً ماه در آسمان دیده می‌شود و دو شب باقیمانده محاق است. این منزلگاه‌ها کاملاً دقیق و حساب‌شده است؛ به طوری که منجمان از صدها سال قبل می‌توانند طبق محاسبات دقیقی که دارند» آن را پیش‌بینی کنند. این نظام عجیب به زندگی انسان‌ها نظم می‌بخشد و یک تقویم طبیعی آسمانی است که باسواد و بی‌سواد؛ توانایی خواندن آَن را دارد و اگر انسان کمی دقت و ممارست در شب‌های متنوع کندء می‌تواند با نگاه کردن به وضع آن - دقیقا یا تقریبا - بداند آن شب کدام شب و از کدام ماه است. در آغاز ماه» نوک‌های هلال, رو به طرف بالا است و به تدریج بر حجم ماه افزوده می‌شود تا هفتم که نیمی از دایرة کامل ماه آشکار می‌شود و باز بر آن افزوده می‌شود تا چهاردهم که به صورت بدر کامل در می‌آید. از آن به بسد» از سمت پایین ماه کم می‌شود تا بیست‌ویکم که باز به صورت نیم‌دایره در می‌آید. همچنین از آن کاسته می‌شود تا شب بیست‌وهشتم که به صورت هلال ضعیف کمرنگی در می‌آید که نوک‌های آن رو به طرف پایین است. > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۴ نمونه ج ۸ ص۳۸۳ > ۴ نمونهء ج ۰۱۸ ص۳۸۳ > ۲- پیشین» ص ۳۸۱ و ۳۸۹ > ۱- نمونه چ ۱۸ ص ۳۷۷ ۲- پیشین» ص ۳۸۱و ۳۸۹ ۳ ر.ک. به: پیام قرآن» ج۲. ص ۱۹۰ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh, Payām-i Qurʾān.