Surah Yusuf · Ayah 38·Makkī

38

إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْحَٰقَ وَيَعْقُوبَ مَا لَنَآ أَن مِن ذَٰلِكَ مِن عَلَيْنَا وَعَلَى وَلَٰكِنَّ لَا ﴿٣٨﴾

Translation

Saheeh International

And I have followed the religion of my fathers, Abraham, Isaac and Jacob. And it was not for us to associate anything with Allah. That is from the favor of Allah upon us and upon the people, but most of the people are not grateful.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

عصمت پیامبران(ع)؛ لطف خدا بر مردم

منظور از این که حضرت یوسف(ع) توحید و نفی شرک را فضل و موهبتی از جانب خدا بر خود و پدرانش می‌داند»ه مشخص است؛ زیرا این موهبت» بزرگ‌ترین لطفی است که ممکن است خداوند به بنده‌اش بکند و سعادت ابدی در گرو آن است؛ اما این که فرمود این موهبتی که خدا به پیامبران(ع) عنایت کرده» فضل و بخششی بر مردم از طرف خداستء منظور این است که انسان‌ها علاوه بر الهام عقل و فطرت به خوبی و تقوی و راستی» به چیزی نیاز دارند مجهز شوند که آنها را از احکام دینشان آگاه کند و آن همان وحی و نبوت است. همچنین لازم است که در هر زمان» افرادی با دل‌های پاک و جان‌های نورانی وجود داشته باشند که از لوث شرک پاک مانده و بر فطرت توحیدی باقی مانده باشند؛ زیرا اگر همه انسان‌ها به حال خود رها شوندء بعید نیست که همگی به خاطر توجه به مادیات و بی‌توجهی به خدا شرک بورزند و هدف خلقت انسان که عبادت خدا استء از بین برود. وجود چنین افرادی» همچون چراغ‌های نورانی در ظلمتکدةٌ زمین» مردمی را که در مادیات و دوری از معنویت فرو رفته‌اند از خواب غفلت بیدار می‌کند و در هر زمانی همچون ریسمانی که از آسمان به زمین کشیده شده» کسانی را که طالب هدایت باشندء به سوی عالم برتر هدایت می‌کند. این افراد که پیامبران و امامان معصوم هستندء از هدف خلقت - که عبادت و توجه به خداست - پاسداری می‌کنند و اگر آنان نباشند» زمین اهل خود را فرو خواهد برد. بدین جهت» یوسف صدیق(ع) فرمود: این که من و پدران پاکم تنها خدا را می‌پرستیم و از هر گونه شرک پاک هستیمء هم فضل و عنایت بزرگی بر خود ما است و هم لطف عظیمی بر دیگر مردم؛ اما بیشتر مردم به این عنایت الهی توجه نمی‌کنند و شکر آن را به جا نمی‌آورند.