سخن حق بگویید تا اعمالتان اصلاح شود

قول سدید» سخنی است که با واقعیت مطابفقت دارد و لغو و بیهوده نیست و اگر فایده‌ای داردء فایده‌اش مشروع است؛ نه مانند سخن‌چینی و امثال آن. پس انسان باایمان باید به آنچه می‌گوید» مطمئن باشد و نیز گفتار خود را بیازماید که مایةٌ لو و فساد نباشد. قرَن» گفتار این گونه را مایةٌ اصلاح اعمال و آمرزش گناهان می‌داند؛ زیرا وقتی انسان عادت کرد که چنین سخن بگویدء دیگر دروغ و غیبت و سخن لغو و مفسده‌انگیز از او صادر نمی‌شود و طبعاً از گناهان دور می‌شود. در این صورتء انسان صالح می‌شود و از گذشتةُ آلودةٌ خود پشیمان می‌گردد و همین پشیمانی توبه است و وقتی توبه کرد خدا هم در باقیماندةٌ عمرش او را از گناهان بزرگ نگه می‌دارد و اگر گناه کوچکی هم از او سر بزند» آمرزیده خواهد شد(نساء - ۳۱). علمای اخلاق» زبان را پربرکت‌ترین اعضا و در عین حال خطرناک‌ترین و پرگناه‌ترین آنها می‌دانند؛ تا آنجا که حدود سی گناه از همین عضو کوچک صادر می‌گردد. در روایتی از امام سجاد(ع) می‌خوانیم: «زبان هر انسانی همه روز از اعضای دیگر احوال‌پرسی می‌کند و می‌گوید: چگونه صبح کردید؟ همة آنها در پاسخ می‌گویند: حال ما خوب است اگر تو بگذاری. سپس اضافه می کنند: تو را به خدا, حال ما را رعایت کن. ما به خاطر تو پاداش می‌بینیم و مجازات می‌شویم.»