Surah Al-Baqara · Ayah 251·Madanī

251

دَاوُۥدُ جَالُوتَ مِمَّا وَلَوْلَا وَلَٰكِنَّ ذُو عَلَى ﴿٢٥١﴾

Translation

Saheeh International

So they defeated them by permission of Allah, and David killed Goliath, and Allah gave him the kingship and prophethood and taught him from that which He willed. And if it were not for Allah checking [some] people by means of others, the earth would have been corrupted, but Allah is full of bounty to the worlds.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

کشته شدن جالوت به دست داوود

از امام صادق (ع) روایت شده است: «داوود و برادرانش چهار نفر بودند. پدرشان هم که مردی سالخورده بود.ء با ایشان زندگی می‌کرد و داوود که از همه کوچک‌تر بود. گوسفندان پدر را می‌چرانید و برادرانش در لشکر طالوت خدمت می‌کردند. روزی پدر داوود او را صدا زد که پسرمء بیا این غذا را که درست کرده‌ایم. برای برادرانت ببر تا علیه دشمنان نیرویی بگیرند. داوود که جوانی کوتاه‌قد و کبود چشم و کم‌مو و پاک‌دل بود. غذا را برداشت و به طرف میدان جنگ روانه شد. در میدان جنگ صف‌های لشکر را دید که به هم نزدیک شده بودند. داوود همین‌طور که می‌رفت؛ به سنگی برخورد. صدایی از آن سنگ برخاست که ای داوود. مرا بردار و با من جالوت را به قتل برسان که خدا مرا برای کشتن وی خلق کرده است. داوود آن سنگ را برداشت و در کیسه‌ای که قلاب سنگش را در آن گذاشته بود (تا گوسفندان را با آن براند)» انداخت و به راه افتاد تا داخل لشکر شد و شنید که همگی از خونخواری و قهرمانی جالوت تعریف می‌کنند و قدرت او را بسیار بزرگ می‌شمرند. داوود گفت: چه خبر است که این قدر او را بزرگ شمرده و خود را در برابرش باخته‌اید؟ به خدا قسم, به محضی که با او رو به رو شوم او را خواهم کشت. مردم این خبر را به گوش طالوت رساندند و داوود را نزد طالوت بردند... طالوت گفت: امید است خدا جالوت را به دست این جوان به قتل برساند. وقتی که صبح شد. مردم گرد طالوت جمع شدند و دو صف لشکر رو به روی هم قرار گرفتند. داوود گفت: جالوت را به من نشان دهید. همین که او را دیدء آن سنگ را از کیسه در آورد و در قلاب سنگ گذاشت و با قدرت به طرف جالوت رها کرد. سنگ یکراست بین دو چشم جالوت خورد و تا مغز سرش فرو رفت. جالوت از اسب سرنگون شد. مردم فریاد زدند: داوود. جالوت را کشت. (پس از این واقعه. مردم) او را فرمانروای خود کردند. داوود چنان مشهور شد که گویی از طالوت نامی شنیده نشده بود. خداوند «زیور» را بر داوود نازل کرد و صنعت آهنگری را به او آموخت و به کوه‌ها و مرغان فرمان داد که با او تسبیح الهی گویند...» المیزان» ج۲» ص ۳۰۲ ۲- پیشین» ص ۳۰۳ ۲ پیشین» ص ۲۳۰۲ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): al-Mīzān.