دستور پاکیزگی

در تفسیر آَیةٌ ۴ که می‌فرماید «و لباست را پاک کن» سخنان گوناگونی گفته شده که دو سخن درست‌تر به نظر می‌رسد: ۱- این که منظور از پاک کردن لباس» اصلاح عمل است؛ چرا که کردار انسان به منزلةٌ لباس جان و اعتقادات آدمی است و ظاهر انسان نیز نشانگر باطن اوست. پس خدا با این دستور بیان می‌کند که اعمالت را که چون لباسی بر جان تو استء از آلودگی‌ها پاک کن. ۲- منظور این است که لباست را برای نمازء از نجاسات و آلودگی‌ها پاک کن. طبق نظر دوم آَیةُ ۳ که می‌فرماید «و پروردگارت را بزرگ شمار» اشاره به تکبیرةالاحرام در نماز است و این آیهء اشاره به پاک کردن لباس از نجاسات برای نماز است. در حقیقت. این دو آیه, ناظر به تشریع حکم نماز در اولین روزهای بعئت پیامبر(ص) در دین اسلام است. در تفسیر ی ۵ که می‌فرماید «و از پلیدی دوری کن» تنوع مفاهیم رجز (پلیدی) سبب شده که نظریات گوناگونی برای آن ارایه شود.گاه آن را به بت و گاه به هرگونه معصیت و گاه به اخلاق زشت و ناپسند و گاه به حب دنیا که سرآغاز همه گناهان است و گاه به عذاب الهی که نتیجةٌ شرک و معصیت است و گاه به هر چیزی که انسان را از خدا غافل می کند، تفسیر کرده اند. البته مسلم است که پیامبر اکرم(ص) حتی قبل از نبوّت هم از این امور پرهیز داشته است و تاریخ زندگی او که دوست و دشمن به آن معترف‌اند نیز گواه بر این معنی است؛ ولی در اینجا به مثابه یک اصل اساسی در مسیر دعوت به سوی خدا و نیز به مثابه یک سرمشق برای همگان روی آن تکیه شده است. > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۴ المیزان» ج۲۰. ص۸۸ ۵- نمونه» ج ۰۳۵ ص۲۱۳ > ۴ المیزان» ۰۲۰ ص۸۸ > ۲ المیزان» ج ۰۲۰ ص۸۵ > ۵ نمونهء چ ۰۲۵ ص۲۱۳ > ۱- نمونه, چ ۳۵ ص ۱۹۲ ۲ المیزانء ج۲۰ ص۸۵ ۳ اقتباس از المیزانء ج۲۰. ص۸۶ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh, al-Mīzān.