Surah Al-Mutaffifin · Ayah 13·Makkī

13

إِذَا عَلَيْهِ ﴿١٣﴾

Translation

Saheeh International

When Our verses are recited to him, he says, "Legends of the former peoples."

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

گناه؛ زنگار دل

این آیه و آیات بسیاری از قرآن» گویای این حقیقت است که گناه» دل را تاریک می‌کند. آری» این بدترین اثر گناه است که نور علم و حس تشخیص را از میان می‌برد و قلب را به باتلاق متعفنی مبدل می‌کند. در این حال» انسان راه و چاه را تشخیص نمی‌دهد و مرتکب اشتباهات عجیبی می‌گردد که همه را حیران می‌کند. در روایتی از پیامبر اکرم(ص) می‌خوانیم: «هنگامی که بنده گناه می‌کند. نقطةٌ سیاهی در قلب او پیدا می‌شود. اگر توبه کند و از گناه دست بردارد و استغفار کند. قلب او صیقل می‌یابد و اگر باز هم به گناه برگردد. سیاهی آن افزون می‌شود تا تمام قلبش را فرا می‌گیرد. این همان زنگاری است که در این آیه بدان اشاره شده است.» این نکته نیز سزاوار توجه است که انسان با ادامةٌ گناه» لحظه به لحظه در تاریکی روحی بیشتری فرو می‌رود و به جایی می‌رسد که گناهان, به صورت حسنات در نظرش جلوه می‌کند و گاه آدمی به گناهانش افتخار می‌کند. در این مرحلهء راه‌های بازگشت به روی او بسته می‌شود و این خطرناک‌ترین حالت ممکن برای یک انسان است. در حدیثی از امام صادق(ع) می‌خوانیم: پدرم می‌فرمود: «چیزی بدتر از گناه قب را فاسد نمی‌کند. قلب تحت تأثیر گناه واقع می‌شود و گناه به تدریج در آن اثر می‌گذارد تا بر آن غالب گردد. در این هنگام, قلب وارونه می‌شود و بالای آن پایین قرار می‌گیرد.» بدیهی است که منظور از وارونه شدن قلب» دگرگون شدن حس تشخیص آدمی است؛ تا آنجا که بر اثر انس با گناه» زشتی‌ها را زیبایی و اعمال حسنه و زیبا را زشت می‌بیند و این خطرناک‌ترین مرحله است.