اوقات تسبیح

از آن‌رو که راز و نیاز با خدا و نیایش و عبادت او و تسبیح و تقدیس ذات پاک او به انسان آرامش می بخشد. به دنبال دستور به صبر می‌فرماید: «و هنگامی که بر می‌خیزی, پروردگارت را تسبیح و حمد گوی.» هنگامی که در سحرگاه برای عبادت و نماز شب بر می‌خیزی» هنگامی که از خواب برای نماز واجب بر می‌خیزی» هنگامی که از هر مجلس و محفلی بر می‌خیزی» حمد و تسبیح او کن. آری» روح و جانت را به تسبیح و حمد خدا نور و صفا ببخش» زبانت را به ذکر او خوشبو کن, از یاد او مدد بگیر و برای مبارزه با کارشکنی‌های دشمن آماده شو. در حدیثی آمده که پیامبر(ص) هنگامی که از مجلس برخاست» فرمود: «سبحانک اللهم و بحمدک اشهد ان ۷ اله الا انت؛ استغفرک و اتوب الیک.» بعضی عرض کردند: ای رسول خداء این کلمات چیست که می‌گویی؟ فرمود: «ینها کلماتی است که جبرئیل به من آموخته و کفارة چیزی است که در مجلس واقع می‌شود.» در آخرین آیه آمده است: «به هنگام شب او را تسبیح کن و به هنگام پشت کردن ستارگان.» بسیاری از مفسران» جملةٌ «و من الیل فسبحه» را به نماز شب و «ادبار النجوم» را به دو رکعت نافلة صبح که در آغاز طلوع فجر و به هنگام پنهان شدن ستارگان در نور صبح خوانده می‌شودء تفسیر کرده‌اند. پیامبر(ص) فرمود: «دو رکعت نافلةٌ صبح. بهتر است از دنیا و آنچه در آن است.» > **پانوشت صفحه (منابع):** > -نمونه چ ۲۲ ص ۴۴۹ ۳۲ پیشین» ص ۴۶۷ > ۲۳و ۲-پیشین» ص ۴۶۷ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh.