Surah Faatir · Ayah 37·Makkī

37

وَهُمْ فِيهَا ٱلَّذِى أَوَلَمْ مَّا فِيهِ مَن فَمَا مِن ﴿٣٧﴾

Translation

Saheeh International

And they will cry out therein, "Our Lord, remove us; we will do righteousness - other than what we were doing!" But did We not grant you life enough for whoever would remember therein to remember, and the warner had come to you? So taste [the punishment], for there is not for the wrongdoers any helper.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

آیا به اندازةٌ کافی به شما عمر ندادیم؟

این آیه با صراحت به دوزخیان می‌گوید: شما چیزی کم نداشتید؛ زیرا به اندازةٌ کافی فرصت در اختیارتان بود و انذارکننده‌های متعدد هم از سوی خدا به سراغ شما آمدند و این دو رکن بیداری و نجات حاصل بود. بنابر این بهانه‌ای برای شما وجود ندارد. اگر مهلت کافی نداشتید. عذری بودء و اگر مهلت داشتید و رهبر و راهنمایی به سراغ شما نمی‌آمد» باز عذری داشتید؛ ولی با وجود این دو دیگر چه عذر و بهانه‌ای باقی می‌ماند؟ در روایات در بارةٌ حدی از عمر که برای بیداری و تذکر انسان کافی است, تعبیرات گوناگونی وارد شده است. در روایتی از پیامبر(ص) می‌خوانیم: «کسی که خدا به او شصت سال عمر داده» راه عذر را بر او بسته است.» در حدیث دیگری از پیامبر اکرم آمده است: «هنگامی که روز قیامت فرا رسد. ندا سر داده می‌شود که شصت‌ساله‌ها کجا هستند. این همان عمری است که خداوند در بارة آن فرمود: «آیا شما را به اندازه‌ای که هرکس اهل تذکر است. متذکر می‌شود. عمر ندادیم؟».» اما در حدیث دیگری از امام صادق(ع) مقدار این عمر کافی فقط هجده سال تعیین شده است. شاید روایت اخیرء اشاره به حداقل و روایات قبل» اشاره به حداکثر باشد و بنابر این منافاتی میان این روایات نیست.؟ > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۱- نمونهء چ۱۸ ص۲۶۰ > ۴ پیشین» ص۲۷۶ > ۲ المیزان» ج۰۷ ص ۴۵ > ۳ نمونهء چ۱۸ ص۲۷۰ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh, al-Mīzān, al-Kāfī.