Surah Ash-Shu'araa · Ayah 199·Makkī

199

عَلَيْهِم مَّا بِهِۦ ﴿١٩٩﴾

Translation

Saheeh International

And he had recited it to them [perfectly], they would [still] not have been believers in it.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)also covers 198

تعصّب نژادی

بدون شک انسان به هر سرزمین یا قبیله و نژادی تعلق داشته باشدء نسبت به آن عشق می‌ورزد و این پیوند و علاقةٌ او با سرزمین و قوم و نژادش» نه تنها عیب نیستء بلکه عامل سازنده‌ای برای همکاری‌های اجتماعی او است؛ ولی این علاقه حدودی دارد و اگر از حد خودش بگذرده مخرب و گاه فاجعه‌آفرین می‌شود. تعصّب نژادی و قبیلگی که مورد نکوهش قرار می‌گیرد» افراط در این علاقه است. دفاع افراطی از قوم و قبیله و نژاد و وطن» سرچشمةٌ بسیاری از جنگ‌ها در طول تاریخ بوده و عاملی برای انتقال خرافات و زشتی‌ها - به نام آداب و سنن قبیله و نژاد - به اقوام دیگر شده است. این دفاع و طرفداری افراطی گاه به جایی می‌رسد که بدترین افراد قبیله در نظر انسان زیباء و بهترین افراد قبیلة دیگر در نظر او زشت و شوم می‌شوند. به تعبیر دیگرء تعصب نژادی» پرده‌ای از خودخواهی و جهل است که بر روی افکار و درک و عقل انسان قرار می کیرد و قضاوت صحیح را از کار می اندازد. این حالت عصبیت، در میان بعضی از اقوام صورت شدیدتری دارد؛ از جمله» گروهی از عرب که به تعصب., معروف و مشهورند و در این آیات معرفی شده‌اند. تعصب عرب جاهلی تا آن حد بود که اگر قرآن بر غیر عرب نازل می‌شد» هرگز به آن ایمان نمی‌آوردند. در روایات اسلامی نیز تعصب به عنوان یک صفت مذموم به شدت نکوهش شده است؛ تا آنجا که در حدیثی از پیامبر اسلام(ص) می‌خوانیم: «کسی که در قلیش به اندازةٌ دانة خردلی عصبیت باشد.ء خداوند روز قیامت او را با اعراب جاهلی محشور می‌کند.» امام صادق(ع) در تفسیر این آیه فرموده است: «اگر قرآن بر عجم نازل شده بود. عرب به آن ایمان نمی‌آورد؛ ولی قرآن بر عرب نازل شد و عجم به آن ایمان آورد و این فضیلتی برای عجم است.» > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۱- نمونهء چ۱۵ ص ۳۴۰ > ۲ المیزان» ج۰۱۵ ص ۳۱۶ > ۳ نمونهء ج۱۵ ص ۳۵۳ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh, al-Mīzān.