Surah Faatir · Ayah 22·Makkī

22

وَمَا وَلَا إِنَّ مَن وَمَآ أَنتَ مَّن فِى ﴿٢٢﴾

Translation

Saheeh International

And not equal are the living and the dead. Indeed, Allah causes to hear whom He wills, but you cannot make hear those in the graves.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)also covers 19, 20, 21, 23

آثار ایمان و کفر

قرآن برای مرزهای جغرافیایی و نژادی و طبقاتی و مانند آن که انسان‌ها را از یکدیگر جدا می‌کند اهمیتی قائل نیست. از نظر قرآن» تنها مرزء مرز ایمان و کفر است و به این ترتیب» تمام جامعةٌ انسانی را به دو گروه موّمن و کافر تقسیم می‌کند. قرآن بارها ایمان را به نور» و کفر را به تاریکی تشبیه کرده است. این تشبیه, زنده‌ترین معرف قرآنی برای کفر و ایمان است. یمان نوعی درک و دید باطنی» نوعی علم و آگاهی توأم با عقیدةٌ قلبی و جنیش و حرکت و نوعی باور است که در اعماق جان انسان نفوذ می‌کند و سرچشمة فعالیت‌های سازنده می‌شود؛ اما کفر» جهل است و ناآگاهی و ناباوری که نتیجهٌ آن عدم تحرک و فقدان احساس مسئولیت و حرکت‌های شیطانی و منحرف است. این را نیز می‌دانیم که نور در جهان ماده» مبداً هر گونه حیات و حرکت و رشد و نمو در انسان و حیوان و گیاه است؛ به عکس, ظلمت و تاریکی» عامل خاموشی و خواب و - درصورت ادامه - موجب مرگ و نابودی حیات است. بنابر این جای تعجب نیست که در این آیات، ایمان و کفر دریک جابه نور و ظلمت و در جای دیگر به حیات و مرگ و در دیگر جا به سای آرام‌بخش و باد سوزان و در جای دیگر به بینایی و نابینایی تشبیه گردیده و همه گفتنی‌ها در ضمن این چهار تشبیه بیان شده است. هنگامی که با یک فرد موّمن نشست و برخاست می‌کنیم» اثر این نور را در تمام وجودش احساس می‌کنیم: افکارش» روشنی‌بخش و سخنانش درخشنده است و اعمال و اخلاق ما را با حقیقت زندگی و حیات واقعی اشنا می‌کند؛ اما کافر از تمام وجودش ظلمت می‌بارد. جز به منافع مادی و زودگذر خویش نمی‌اندیشد و افق فکرش از محدودة زندگی شخصی‌اش فراتر نمی‌رود. در شهوات غوطه‌ور است و هم‌نشینی او قلب و روح انسان را در امواج ظلمت فرو می‌برد.