Surah Ibrahim · Ayah 37·Makkī

37

إِنِّىٓ مِن ذِى مِّنَ إِلَيْهِمْ مِّنَ لَعَلَّهُمْ ﴿٣٧﴾

Translation

Saheeh International

Our Lord, I have settled some of my descendants in an uncultivated valley near Your sacred House, our Lord, that they may establish prayer. So make hearts among the people incline toward them and provide for them from the fruits that they might be grateful.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

رها کردن هاجر و اسماعیل در سرزمین مکه

این آیه به زمانی اشاره دارد که حضرت ابراهیم از کنیزش هاجر صاحب پسری شد و نامش را اسماعیل گذاشتء حسادت همسر اولش ساره تحریک شد و او نتوانست حضور هاجر و فرزندش را تحمل کند. به همین جهت از ابراهیم خواست که آن مادر و فرزند را به نقطه دیکَری ببرد. ابراهیم(ع) نیز به فرمان خدا در برابر این درخواست تسلیم شد و اسماعیل و مادرش هاجر را به سرزمین مکه که در آن روزء سرزمینی خشک و غیرمسکونی بودء برد و در انجا گذارد و با آنها خداحافظی کرد و بازگشت. چیزی نگذشت که این کودک و مادر در آن آفتاب گرم و داغ تشنه شدند. هاجر برای نجات جان کودکش سعی و تلاش فراوان کرد و خدایی که اراده کرده بود آن سرزمین یک کانون بزرگ عبادت گرد چشمة زمزم را آشکار کرد. چیزی نگذشت قبیلهٌ بیابان‌گرد «جُرهُم» که از نزدیکی آنجا می‌گذشت. از ماجرا آگاه شد و در آنجا رحل اقامت افکند و مکه کم کم شکل گرفت. > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۱- نمونهء ج۱۰ ص ۳۵۷ > ۲ المیزان» چ۳ ص ۶۹ > ۳ نمونهء ج۱۰ ص ۳۶۲ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh, al-Mīzān.