همه وارد جهنم می شوند!

بیشتر مفسران در تفسیر این ایات کَفته اند که همه انسانها، نیک و بد، بدون استثنا وارد جهنم می‌شوند؛ منتها دوزخ بر نیکان» سرد و سالم خواهد بود؛ همان‌گونه که آتش نمرود بر ابراهیم سرد شد؛ چرا که آتش با آنان سنخیت ندارد؛ ولی دوزخیان که با آتش دوزخ تناسب دارند» همجون مادهة آتش گیر فوراً شعله‌ور می‌شوند. در روایتی می‌خوانیم که شخصی از جابر بن عبداله انصاری دربارة این آیه پرسید. جابر با دو انگشت به دو گوشش آشاره کرد و گفت: مطلبی با این دو گوش خود از پیامبر(ص) شنیدم که اگر دروغ بگویم» هر دو کر باد. فرمود: «ورود در این آیه به معنای داخل شدن است. هیچ نیکوکار و بدکاری نیست مگر این‌که داخل جهنم می‌شود. آتش در برابر موْمنان, سرد و سالم خواهد بود؛ همان‌گونه که بر ابراهیم(ع) بود؛ تا انجا که آتش - یا جهنم -از شدت سردی فریاد می‌کشد. سپس خداوند پرهیزگاران را رهایی می‌بخشد و ظالمان را ذلیلانه در آن رها می‌کند.» در حدیث دیگری از پیامبر(ص) می‌خوانیم: «روز قیامت, آتش به فرد باایمان می‌گوید: زودتر از من بگذر که نورت شعلةٌ مرا خاموش کرد.» تعبیر پرمعنایی که در بارةٌ پل صراط در روایات آمده که این پل بر روی جهنم کشیده شده» از مو باریک‌تر و از شمشیر تیزتر است نیز شاهد و گواه دیگری بر این تفسیر است. اما حکمت الهی این کار چیست و آیا موّمنان از این کار آزار و عذابی نمی‌بینند؟ در پاسخ باید گفت که مشاهدةٌ دوزخ و عذاب‌های آن» طعم نعمات بهشتی را دوچندان می‌کند؛ زیرا موّمنان خواهند دید که از چه مهلکه‌ای رها شده‌اند. به‌علاوهء آنها چنان سریع و قاطع از آتش می‌گذرند که کمترین اثری در آنها نمی‌تواند داشته باشد. در حدیثی از پیامبر(ص) آمده است: «مردم همگی وارد آتش دوزخ می‌شوند. سپس برحسب اعمالشان از آن بیرون می‌آیند؛ بعضی همچون برق, گروهی کمتر از آن همچون گذشتن تند باد, برخی همچون دویدن شدید اسب؛ برخی همچون سوار معمولی, بعضی همچون پیاده‌ای که تند می‌دود و برخی همچون کسی که معمولی راه می‌رود.»