Surah Yusuf · Ayah 40·Makkī

40

مَا مِن إِلَّآ أَنتُمْ مَّآ بِهَا مِن إِنِ إِلَّا أَلَّا إِلَّآ إِيَّاهُ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ لَا ﴿٤٠﴾

Translation

Saheeh International

You worship not besides Him except [mere] names you have named them, you and your fathers, for which Allah has sent down no authority. Legislation is not but for Allah. He has commanded that you worship not except Him. That is the correct religion, but most of the people do not know.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

خدایان مشرکان؛ اسم‌هایی بی‌مسما

این تعبیر برای خدایان مشرکان بدین چهت است که در پشت این اسم‌هایی که آنها با احترام از آن یاد می‌کنند و در مقابل آن کرنش می‌نمایند. چیزی وجود ندارد. نها در حقیقت چند اسم را می‌پرستند؛ مانند خدای دریاء خدای خشکی» خدای زمینء خدای آسمان و مانند اینها.

سوء استفاده از یک شعار سازنده

شعار «ان الحکم الا لله» که یک شعار مثبت قرآنی است و هر گونه حکومت جز حکومت اللّه و آنچه را که به او منتهی می‌شود» نفی می‌کند» متأسفانه در طول تاریخ مورد سوء استفاده‌های عحجیب واقع شده است؛ از جمله. خوارج نهروان که مرذدمی قشری,» جامد.ء احمق و بسیار کج‌سلیقه بودند, برای نفی حکمیت در جنگ صفین به این شعار متمسک شدند و گفتند تعیین «حَکُم» (داور) برای پایان جنگ یا تعیین خلیفه گناه است؛ زیرا خداوند می‌گوید: ان الحکم الا له» (حکومت و حکمیت مخصوص خداست)؛ غافل از این که اگر حکمیت از طرف پیشوایانی تعیین شود که فرمان رهبری‌شان از طرف خدا صادر شده حکم آنها نیز حکم خداست؛ چرا که سرانجام به او منتهی می‌شود. اگر داورها را امام علی(ع) تعیین می‌کرد. حکم آنها حکم علی(ع) و حکم او حکم پیامبر(ص) و حکم پیامیر(ص) نیز حکم خدا بود. اصولاً ممکن نیست که خداوند مستقیماً بر جامعةٌ انسانی حکومت کند و لازم است اشخاصی از نوع انسان - البته به فرمان خدا - زمام حکومت را به دست گیرند؛ ولی خوارج بدون توجه به این حقیقت روشن» اصل حکمیت را بر علی(ع) ایراد گرفتند و حتی -العیاذ باه - آن را دلیل انحراف حضرتش از اسلام دانستند. این‌چنین» سازنده‌ترین برنامه‌هاء هنگامی که به دست افراد نادان بیفتدء به بدترین وسایل تخریب حکومت اسلامی تبدیل می‌شود. نقل شده است پس از آن که امام علی(ع) از این سوء استفادةٌ خوارج از یه قرآن اطلاع یافتء فرمود: «سخن حقی است که در آن منظور باطلی دارند.» ۱- المیزان» ج۰۱۱ ص ۱۷۷ ۴ نهج‌البلاغه, حکمت ۱۹۸ > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۱- المیزان» جچ۰۱۱ ص ۱۷۷ ۲- پیشین» ص ۱۸۰ ۳ نمونهء چ۸ ص ۴۱۸ > ۳ نمونهء چ۸, ص ۴۱۸ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh, al-Mīzān, Nahj al-Balāgha.