قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ﴿١﴾
بگو: «پناه میبرم به پروردگار سپیده دم،
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ﴿٢﴾
از شرّ آنچه آفریده،
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ﴿٣﴾
و از شرّ تاریکی چون فراگیرد،
وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِى ٱلْعُقَدِ﴿٤﴾
و از شرّ دمندگان افسون در گرهها،
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ﴿٥﴾
و از شرّ [هر] حسود، آنگاه که حسد ورزد.»