قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ﴿١﴾
(اى نبي) ته ووایه: زه په رب د سبا پورې پناه نيسم
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ﴿٢﴾
د هر هغه شي له شر نه چې ده پیدا كړى دى
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ﴿٣﴾
او د تیارې شپې له شر نه كله چې تكه توره (او خوره) شي
وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِى ٱلْعُقَدِ﴿٤﴾
او له شره د هغو (جادوګرو) ښځو چې په غوټو كې پوكي وهونكې دي
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ﴿٥﴾
او د حسد كوونكي له شر نه كله چی دى حسد (شروع او ښكاره) كړي