قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ﴿١﴾
بگو: «پناه میبرم به پروردگار مردم،
مَلِكِ ٱلنَّاسِ﴿٢﴾
پادشاه مردم،
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ﴿٣﴾
معبود مردم،
مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ﴿٤﴾
از شرّ وسوسهگر نهانی؛
ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ﴿٥﴾
آن کس که در سینههای مردم وسوسه میکند،
مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ﴿٦﴾
چه از جنّ و [چه از] انس.»