قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ﴿١﴾
(اى نبي) ته ووایه: زه د خلقو په رب پورې پناه نیسم
مَلِكِ ٱلنَّاسِ﴿٢﴾
چې د خلقو بادشاه دى
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ﴿٣﴾
د خلقو (حقیقي) معبود دى
مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ﴿٤﴾
له شره د وسوسې اچوونكي، تښتېدونكي
ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ﴿٥﴾
هغه چې د خلقو په سینو كې وسوسې اچوي
مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ﴿٦﴾
چی (دغه وسوسې اچوونكي) له پېریانو او انسانانو ځنې دي