لِإِيلَٰفِ قُرَيْشٍ﴿١﴾
Қурайшнинг лозим тутиши қандай яхши!
إِۦلَٰفِهِمْ رِحْلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيْفِ﴿٢﴾
Уларнинг қиш ва ёз сафарларини ўзларига лозим тутишлари қандай яхши!
فَلْيَعْبُدُوا۟ رَبَّ هَٰذَا ٱلْبَيْتِ﴿٣﴾
Бас, улар мана шу Байтнинг Роббисига ибодат қилсинлар!
ٱلَّذِىٓ أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفٍۭ﴿٤﴾
У зот уларини очликдан тўқ қилган, хавфдан омон қилгандир.