Surah Aal-i-Imraan · Ayah 61·Madanī

61

فَمَنْ فِيهِ مِنۢ مَا مِنَ ثُمَّ عَلَى ﴿٦١﴾

Translation

Saheeh International

Then whoever argues with you about it after [this] knowledge has come to you - say, "Come, let us call our sons and your sons, our women and your women, ourselves and yourselves, then supplicate earnestly [together] and invoke the curse of Allah upon the liars [among us]."

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

مباهله؛ سندی بر حقانیت اهل بیت

مباهله یعنی یکدیگر را نفرین کردن. در ذیل این آیه» از امام صادق(ع) روایت شده است: «گروهی از مسیحیان نجران نزد پیامبر(ص) آمدند و به او عرض کردند: به چه چیز دعوت می‌کنی؟ حضرت فرمود: به این‌که گواهی دهید که جز اللّه خدایی نیست و من پیامبر خدا هستم و این‌که عیسی بندةٌ خلق‌شده‌ای بود که می‌خورد و می‌نوشید. پس از بحث و گفت‌وگوی فراوان, گروه مسیحی حاضر به قبول حق نشدند و زیر بار نرفتند که عیسی بنده‌ای از بندگان خداست. در آن هنگام, این آیه نازل شد. پیامبر(ص) به آنها فرمودند که بیایید یکدیگر را نفرین کنیم. اگر حق با من بود. لعنت خدا بر شما نازل شود و اگر حق با شما بود. لعنت خدا بر من فرود آید. آنها پذیرفتند و قرار گذاشتند که فردای آن روز در مکانی حضور یابند و با هم مباهله کنند. هنگامی که نزد رسای خود بازگشتند و مطلب را بازگو کردند , سران آنها گفتند که اگر او قوم خود را آورد. پیامبر نیست؛ ولی اگر فقط خانواده‌اش را آورد. حتمأً پیامبر است. فردای آن روز پیامبر(ص) همراه علی(ع) و فاطمه(س) و حسن(ع) و حسین(ع) برای مباهله حاضر شد. هنگامی که گروه نصرانی این صحنه را دیدندء از پیامبر خواستند که از مباهله صرف نظر کند و اجازه دهد که آنها به دین خود بمانند و به پیامبر(ص) جزیه دهند. پیامبر(ص) نیز پذیرفت و آنها بازگشتند.» در روایتی آمده است که اسقف مسیحیان به آنها گفت: «من صورت‌هایی را می‌بینم که اگر از خداوند تقاضا کنند که کوه‌ها را از جا بر کند» چنین خواهد کرد. هرگز با آنها مباهله نکنید که هلاک خواهید شد و یک مسیحی تا روز قیامت بر صفحةٌ زمین باقی نخواهد ماند.» جریان مباهله» علاوه بر این‌ که علم خاص پیامبر(ص) را نشان می‌دهدء تأثیر دعا و نیایش آن حضرت را نیز می‌نماید. نکتَةٌ بسیار مهم دیگر در لفظ «انفسنا» است. فردی که مصداق این لفظ استء باید از نظر کمالات و صفات نفسانی به حدّی برسد که بتوان او را «نَفس الّبی» (جان پیامبر) شمرد و چنان که گفته شدهء مراد از این لفظء شخص علی(ع) است. > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۱- المیزان» ج۳. ص ۲۳۷ ۲ نمونهء ج۲ء ص ۵۶۸ و المیزان» ج۳. ص ۲۳۹ ۳ المیزان» ج۳. ص ۲۶۴ > ۴ نمونهء ج۲ء ص ۵۷۹ > ۴ نمونهء ج۲» ص ۵۷۹ ۵- تفسیر موضوعی» ج۸ ص ۱۷۸ ۶- منشور جاوید»ء ج۷» ص ۱۰۶ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh, al-Mīzān, Tafsīr-i Mawḍūʿī.