Surah Al-An'aam · Ayah 19·Makkī

19

إِلَىَّ هَٰذَا بِهِۦ وَمَنۢ أَئِنَّكُمْ أَنَّ مَعَ لَّآ إِنَّمَا هُوَ وَإِنَّنِى مِّمَّا ﴿١٩﴾

Translation

Saheeh International

Say, "What thing is greatest in testimony?" Say, "Allah is witness between me and you. And this Qur'an was revealed to me that I may warn you thereby and whomever it reaches. Do you [truly] testify that with Allah there are other deities?" Say, "I will not testify [with you]." Say, "Indeed, He is but one God, and indeed, I am free of what you associate [with Him]."

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

بالاترین گواهی

شهادت و گواهی به دو چیز بستگی دارد: ۱- آگاهی عینی از خبر؛ ۲ بیان واضح و روشن. از این مطلب فهمیده می‌شود که ارزش شهادت افراده بسته به مقدار درک آنها برای فهمیدن خبر و مقدار توانایی آنها در بیان خبر و مقدار وضوح و روشنی خود آن خبرء تفاوت زیادی دارد. شهادت انسان فراموش‌کار با انسان خوش‌حافظه تفاوت زیادی دارد و نیز شهادت انسان مست با انسان هوشیار. بنابر این» شهادت کسی که تمام موجودات را آفریده و بر تمام اسرار آنها آگاه است و تمام مخلوقات تحت سلطه و سیطرةٌ او هستند و ذره‌ای در آسمان و زمین بر او پنهان نیستء بزرگ‌ترین و مهم‌ترین شهادت است و اگرچه از استدلال عقلی ثابت می‌شود که خدا یکی استء اما از آن رو که بر ما مسلّم است که قرآن از طرف خداوند نازل شده و خداوند در قرآن کریم گواهی داده که خدا یکی استء ما این گواهی را می‌پذیریم و به آن استناد می‌کنیم. امام باقر(ع) در تفسیر این آیه فرموده است: «مشرکان مکه در اوایل بعثت و در همان زمانی که پیامبر(ص) در مکه زندگی می‌کرد. به آن جناب گفتند: ای محمد. آیا خداوند پیامبری غیر از تو پیدا نکرد که به سوی ما بفرستد؟ گمان نمی‌کنیم کسی تو را در آنچه می‌گویی» تصدیق کند. ما از پهود و نصاری در بارةٌ تو پرسش کردیم. آنها نیز اظهار بی‌اطّلاعی کردند و گفتند: در کتاب‌هایی که نزد ما است. یادی از این مرد نشده. بنابر این باید برای رسالت خود گواه و شاهدی بیاوری. پیامبر(ص) فرمود: خدا بین من و شما گواه است.»

جهانی بودن دعوت پیامبر اسلام(ص)

این جمله از یه که می‌فرماید «و این قرآن بر من وحی شده تا شما و همةٌ کسانی را که این (قرآن) به آنها می‌رسد. با آن بیم دهم» نشان‌دهندةٌ عمومیت رسالت پیامبر اسلام(ص) تا روز قیامت است؛ یعنی تمام انسان‌ها از زمان پیامبر(ص) به بعدء چه آنهایی که قرآن را از خود پیامبر شنیدند و چه غیر آنهاء موظف به تبعیت از دین پیامبر اسلام(ص) و قرآن کریم‌اند؛ اگرچه زبان آنها با زبان قرآن تفاوت داشته باشد؛ زیرا قرآن علاوه بر این که بر تمام عرب‌زبانان حجت استء بر کسانی که از معنا و تفسیر آن نیز مطلع می‌شوند - اگرچه عربی نمی‌دانند - حجت است. در تاریخ آمده است که پیامبر به وسیلةٌ نامهء پادشاه و مردم مصرء حبشهء روم و ایران را - که عرب‌زبان هم نبودند - به اسلام دعوت کرد. همچنین برخی از مسلمانان صدر اسلام» افرادی بودند که زبان مادریشان با زبان قرآن تفاوت داشت؛ مانند: سلمان فارسیء بلال حبشی و صهیب رومی. در روایتی از امام صادق(ع) در تفسیر این یه نقل شده است:« (یعنی) به هر زبانی که باشند.»