أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَٰبِ ٱلْفِيلِ﴿١﴾
ئایا نهتزانیووه (ئهی پێغهمبهر صلی الله علیه وسلم) پهروهردگارت چی کرد بهخاوهن فیلهکان؟!
أَلَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِى تَضْلِيلٍ﴿٢﴾
ئایا سهری لێ نهشێواندن و پیلان و نهخشهکانیانی پووچ نهکردهوه؟!
وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ﴿٣﴾
پۆل پۆل باڵندهی نهنارده سهریان؟!
تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّيلٍ﴿٤﴾
تا بهبهردی سهنگگڵ (وهك خشتی سوورهوه کراو)، بهرد بارانیان بکهن.
فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَّأْكُولٍۭ﴿٥﴾
سهرهنجام وهکو پووش و پهڵاش و کاری خوراوی لێکردن، (درێژهی ئهم بهسهرهاته له { ژیان نامهی پێغهمبهری مهزندا} له نووسینی مامۆستا عبدالعزیز پاڕهزانی دا تهماشا بکه).