وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ﴿١﴾
هاوارو ئاهو ناڵه بۆ ههر کهسێك که به شوێن کهم و کووڕیدا دهگهڕێت و له عهیب و عاری خهڵکی دهدوێت.
ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُۥ﴿٢﴾
ئهو کهسهی ماڵ و سامانی زۆری کۆ کردۆتهوهو ههر خهریکی ژماردنێتی و (دڵی پێی خۆشه، ڕهزیلهو بهخشنده نیه).
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ﴿٣﴾
وادهزانێت بهڕاستی که ماڵ و سامانهکهی دهبێته هۆی تهمهن درێژی و نهمریی بۆی؟
كَلَّا لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ﴿٤﴾
نهخێر سوێند بهخوا به سووکی و ڕیسوایی فڕێ دهدرێته ناو (حطمة) وه.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ﴿٥﴾
جا تۆ چووزانی (حطمة) چیه؟
نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ﴿٦﴾
بریتی یه له ئاگری داگیرساوو بڵێسهداری خوا.
ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ﴿٧﴾
ئهو ئاگرهی ڕوو دهکاته ناو جهرگهی دڵ و دهروونهکان (که مهڵبهندی کوفرو خوانهناسی و ڕهزیلی یه)
إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ﴿٨﴾
بێگومان ئهو ئاگرو دۆزهخه له شوێنێکدایه که سهرگیراوو دهرگا داخراوه لهسهریان (ڕێگهی قوتار بوونی نیه).
فِى عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍۭ﴿٩﴾
(خوا نهناسان لهوێ) لهناو چهند ستوونێکی ئاگرینی درێژدان (هیچ جم و جوڵێکیان بۆ ناکرێت).