وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ﴿١﴾
هلاكت دى د هر ډېر غیبت كوونكي، ډېر عیبت لګوونكي لپاره
ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُۥ﴿٢﴾
هغه چې مال يې جمع كړى دى او دغه يې بیا بیا شمېرلى (او ذخیره كړى) دى
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ﴿٣﴾
دى خیال كوي چې بېشكه د ده مال به دى تل ژوندى وساتي؟
كَلَّا لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ﴿٤﴾
داسې هیڅكله نشي كېدى، دى به خامخا ضرور په حطمه (ماتوونكي او سوځوونكي دوزخ) كې وغورځول شي
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ﴿٥﴾
او ته څه شي پوه كړې چې حطمه څه شى دى؟
نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ﴿٦﴾
د الله هغه بل كړى شوى اور دى
ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ﴿٧﴾
هغه چې په زړونو راخېژي (او غالب كېږي)
إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ﴿٨﴾
بېشكه دغه (اور) به په دوى باندې (له هره جانبه) رابند كړى شوى وي
فِى عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍۭ﴿٩﴾
په اوږدو (راښكلى شویو) ستنو كې