وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ﴿١﴾
Mjerë për secilin që e ofendon e përqesh (njerëzit),
ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُۥ﴿٢﴾
Që ka tubuar pasuri dhe që atë e ruan të mos i pakësohet.
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ﴿٣﴾
E mendon se pasuria e tij do të bëjë të përjetshëm.
كَلَّا لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ﴿٤﴾
Jo, të mos medojë ashtu! Se ai pa tjetër do të hidhet në Hutame.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ﴿٥﴾
E çka dini ti se ç’është Hutame?
نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ﴿٦﴾
Është zjarri i All-llahut i ndezur fort.
ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ﴿٧﴾
Që depërton deri në loçkë të zemrës.
إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ﴿٨﴾
Ai i mbyll ata, ua zë frymën.
فِى عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍۭ﴿٩﴾
Ata janë të lidhur në pranga