وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ﴿١﴾
Үкенеч вә һәлакәтлектер һәрбер сүз йөртүче гайбәтчегә.
ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُۥ﴿٢﴾
Ул гайбәтче нинди юл белән булса да мал җыйды вә ул малны тиешле урынына бирмичә, саранлык белән яшереп саклады.
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ﴿٣﴾
Тәхкыйк ул гайбәтче саран, малы аны дөньяда мәңге калдырыр дип уйлыйдыр.
كَلَّا لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ﴿٤﴾
Юк, үз башыңа бәла булган малына таянмасын, ул әлбәттә, җәһәннәм утына ыргытылыр.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ﴿٥﴾
Сиңа ул хөтамәне нәрсә белдерде?
نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ﴿٦﴾
Ул Аллаһуның кыздырылган утыдыр.
ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ﴿٧﴾
Ул ут йөрәккә төшәр, эчке әгъзаларны да көйдерер.
إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ﴿٨﴾
Тәхкыйк, ул ут аларга ишекләре бикләнеп мәхкәм (нык) кылынгандыр.
فِى عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍۭ﴿٩﴾
Уттан булган озын баганалар белән.