Surah Ar-Ra'd · Ayah 14·Madanī

14

لَهُۥ وَٱلَّذِينَ مِن لَا لَهُم إِلَّا إِلَى وَمَا هُوَ وَمَا إِلَّا فِى ﴿١٤﴾

Translation

Saheeh International

To Him [alone] is the supplication of truth. And those they call upon besides Him do not respond to them with a thing, except as one who stretches his hands toward water [from afar, calling it] to reach his mouth, but it will not reach it [thus]. And the supplication of the disbelievers is not but in error [i.e. futility].

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

دعوت حق

دعوت و دعا - که در عربی به یک معنا است - به این معناست که دعاکننده نظر کسی را که از او درخواست می‌کنده به سوی خود جلب کند. روشن است که دعایی حقیقی و واقعی است که اولاً کسی که از او درخواست می‌شود.ء دعا را بشنود و ثانیاً بتواند به آن پاسخ گوید و خواستةٌ دعاکننده را برآورده کند. این دو صفت.ء از صفات خداوند است؛ نه از صفات چیزهایی که مشرکان می‌پرستیدند؛ مانند بت‌ها و ستارگان و.... پس خدا را دعا کردنء دعا و دعوت حق است؛ اما خواندن غیر خداء دعوتی باطل است. به همین جهت. خداوند با مثالی زیبا می‌فهماند که چنین دعای باطلی, تقلید دعا است و نه دعا؛ مانند انسان تشنه‌ای که دور از آب ایستاده و فقط کف دستش را باز می‌کند و نزدیک دهانش می‌برد و تقلید آب خوردن می‌کند. روشن است که چنین کسی هرگز سیراب نخواهد شد. به همین صورت» کسی که غیر خدا را می‌خواند» هرگز پاسخی دریافت نخواهد کرد و تنها ادای دعا کردن را در آورده است.!