إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا﴿١﴾
جڏھن زمين پنھنجي سخت ڌوڏجڻ سان ڌوڏبي.
وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا﴿٢﴾
۽ زمين پنھنجا بار ٻاھر ڪڍندي.
وَقَالَ ٱلْإِنسَٰنُ مَا لَهَا﴿٣﴾
۽ ماڻھو چوندو ته زمين کي ڇا ٿيو آھي.
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا﴿٤﴾
اُن ڏينھن (اُھا) پنھنجيون سڀ خبرون بيان ڪندي.
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا﴿٥﴾
ھن ڪري جو تنھنجي پالڻھار ڏانھس حُڪم ڪيو.
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَٰلَهُمْ﴿٦﴾
اُن ڏينھن ماڻھو ڌار ڌار ٿي ورندا، ته سندس ڪم کين ڏيکارجن.
فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُۥ﴿٧﴾
پوءِ جنھن ذري جيترو چڱو ڪم ڪيو ھوندو سو اُن کي ڏسندو.
وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُۥ﴿٨﴾
۽ جنھن ذري جيترو بد ڪم ڪيو ھوندو سو اُن کي ڏسندو.