إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا﴿١﴾
Он гоҳ ки замин ларзонда шавад ба сахттарин ларзаҳояш
وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا﴿٢﴾
ва замин борҳои сангинашро берун резад
وَقَالَ ٱلْإِنسَٰنُ مَا لَهَا﴿٣﴾
ва одамӣ бигӯяд, ки заминро чӣ расидааст?
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا﴿٤﴾
Дар ин рӯз замин хабарҳои худро ҳикоят меку над,
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا﴿٥﴾
аз он чӣ Парвардигорат ба ӯ ваҳй кардааст.
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَٰلَهُمْ﴿٦﴾
Дар он рӯз мардум пароканда аз қабрҳо берун меоянд, то амалҳояшонро ба онҳо нишон диҳанд.
فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُۥ﴿٧﴾
Пас ҳар кас ба вазни заррае некӣ карда бошад, онро мебинад
وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُۥ﴿٨﴾
ва ҳар кас ба вазни заррае бадӣ карда бошад, онро мебинад,