إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا﴿١﴾
Вақтики, ер ўзига хос зилзилага тушса.
وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا﴿٢﴾
Ва ер ўз юкларини отиб чиқарса.
وَقَالَ ٱلْإِنسَٰنُ مَا لَهَا﴿٣﴾
Ва инсон, унга нима бўлди?!, деса.
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا﴿٤﴾
Ўша кунда у(ер) ўз хабарини айтадир.
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا﴿٥﴾
Сенинг Роббинг унга ваҳий юборганини.
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَٰلَهُمْ﴿٦﴾
Ўша кунда одамлар гуруҳ-гуруҳ бўлиб, амалларини кўриш учун жойларидан қўзғаладир.
فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُۥ﴿٧﴾
Бас, ким зарра оғирлигида яхшилик қилса ҳам кўрадир.
وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُۥ﴿٨﴾
Ва ким зарра оғирлигида ёмонлик қилса ҳам кўрадир. (Яхшиликнинг ҳам, ёмонликнинг ҳам катта-кичиги бўлмайди. Ҳаммасининг ҳисоб-китоби бўлади, қиёматда жавоб бериш керак. Ҳар доим яхшиликни қилиб, агар у кўзга кўринмас зарра миқдорида бўлса ҳам ёмонликдан қочиш керак.)