Man is not weary of supplication for good [things], but if evil touches him, he is hopeless and despairing.

Man is never wearied of supplicating for good, and should any ill befall him, he becomes hopeless and despondent.

Man tireth not of praying for good, and if ill toucheth him, then he is disheartened, desperate.

Man does not weary of asking for good (things), but if ill touches him, he gives up all hope (and) is lost in despair.

Man wearies not of praying for good; but when evil visits him, then he is cast down and desperate.

انسان از درخواست خوشی و رفاه خسته نمی شود، واگر آسیبی به او رسد به شدت مأیوس [و] ناامید می شود؛

انسان از دعای خیر خسته نمی‌شود، و چون آسیبی به او رسد مأیوس [و] نومید می‌گردد.

İnsan, iyilik istemekten usanmaz da, kendisine bir kötülük gelince umutsuzluğa düşer, meyus olur.

Manusia tidak jemu memohon kebaikan, dan jika mereka ditimpa malapetaka dia menjadi putus asa lagi putus harapan.

انسان بھلائی کی رَعا کرتے ہوئے کبھی نہیں تھکتا ہے اور جب کوئی تکلیف اسے چھو بھی لیتی ہے تو بالکل مایوس اور بے آس ہوجاتا ہے

মানুষ উন্নতি কামনায় ক্লান্ত হয় না; যদি তাকে অমঙ্গল স্পর্শ করে, তবে সে সম্পূর্ণ রূপে নিরাশ হয়ে পড়ে।