هُوَ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ عَلَيْكَ ٱلْكِتَٰبَ مِنْهُ ءَايَٰتٌ مُّحْكَمَٰتٌ هُنَّ أُمُّ ٱلْكِتَٰبِ وَأُخَرُ مُتَشَٰبِهَٰتٌ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَٰبَهَ مِنْهُ ٱبْتِغَآءَ ٱلْفِتْنَةِ وَٱبْتِغَآءَ تَأْوِيلِهِۦ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُۥٓ إِلَّا ٱللَّهُ وَٱلرَّٰسِخُونَ فِى ٱلْعِلْمِ يَقُولُونَ ءَامَنَّا بِهِۦ كُلٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَٰبِ﴿٧﴾
English
Saheeh International
It is He who has sent down to you, [O Muhammad], the Book; in it are verses [that are] precise - they are the foundation of the Book - and others unspecific. As for those in whose hearts is deviation [from truth], they will follow that of it which is unspecific, seeking discord and seeking an interpretation [suitable to them]. And no one knows its [true] interpretation except Allah. But those firm in knowledge say, "We believe in it. All [of it] is from our Lord." And no one will be reminded except those of understanding.
Ali Quli Qarai
It is He who has sent down to you the Book. Parts of it are definitive verses, which are the mother of the Book, while others are metaphorical. As for those in whose hearts is deviance, they pursue what is metaphorical in it, courting temptation, and seeking its interpretation. But no one knows its interpretation except Allah and those firmly grounded in knowledge; they say, ‘We believe in it; all of it is from our Lord.’ And none takes admonition except those who possess intellect.
Marmaduke Pickthall
He it is Who hath revealed unto thee (Muhammad) the Scripture wherein are clear revelations - they are the substance of the Book - and others (which are) allegorical. But those in whose hearts is doubt pursue, forsooth, that which is allegorical seeking (to cause) dissension by seeking to explain it. None knoweth its explanation save Allah. And those who are of sound instruction say: We believe therein; the whole is from our Lord; but only men of understanding really heed.
Abdullah Yusuf Ali
He it is Who has sent down to thee the Book: In it are verses basic or fundamental (of established meaning); they are the foundation of the Book: others are allegorical. But those in whose hearts is perversity follow the part thereof that is allegorical, seeking discord, and searching for its hidden meanings, but no one knows its hidden meanings except Allah. And those who are firmly grounded in knowledge say: "We believe in the Book; the whole of it is from our Lord:" and none will grasp the Message except men of understanding.
A. J. Arberry
It is He who sent down upon thee the Book, wherein are verses clear that are the Essence of the Book, and others ambiguous. As for those in whose hearts is swerving, they follow the ambiguous part, desiring dissension, and desiring its interpretation; and none knows its interpretation, save only God. And those firmly rooted in knowledge say, 'We believe in it; all is from our Lord'; yet none remembers, but men possessed of minds.
فارسی
انصاریان (Ansarian)
اوست که این کتاب را بر تو نازل کرد که بخشی از آن کتاب، آیات محکم است [که دارای کلماتی صریح و مفاهیمی روشن است] آنها اصل و اساس کتاب اند، و بخشی دیگر آیات متشابه است [که کلماتش غیر صریح و معانی اش مختلف و گوناگون است و جز به وسیله آیات محکم و روایات استوار تفسیر نمی شود] ولی کسانی که در قلوبشان انحراف [از هدایت الهی] است برای فتنه انگیزی و طلب تفسیرِ [نادرست و به تردید انداختن مردم و گمراه کردن آنان] از آیات متشابهش پیروی می کنند، و حال آنکه تفسیر واقعی و حقیقی آنها را جز خدا نمی داند. و استواران در دانش [و چیره دستان در بینش] می گویند: ما به آن ایمان آوردیم، همه [چه محکم، چه متشابه] از سوی پروردگار ماست. و [این حقیقت را] جز صاحبان خرد متذکّر نمی شوند.
فولادوند (Fooladvand)
اوست کسی که این کتاب [=قرآن] را بر تو فرو فرستاد. پارهای از آن، آیات محکم [=صریح و روشن] است. آنها اساس کتابند؛ و [پارهای] دیگر متشابهاتند [که تأویلپذیرند]. اما کسانی که در دلهایشان انحراف است برای فتنهجویی و طلب تأویل آن [به دلخواه خود،] از متشابه آن پیروی میکنند، با آنکه تأویلش را جز خدا و ریشهداران در دانش کسی نمیداند. [آنان که] میگویند: «ما بدان ایمان آوردیم، همه [چه محکم و چه متشابه] از جانب پروردگار ماست»، و جز خردمندان کسی متذکر نمیشود.
Türkçe
Diyanet İşleri
Sana Kitap'ı indiren O'dur. Onda Kitap'ın temeli olan kesin anlamlı ayetler vardır, diğerleri de çeşitli anlamlıdırlar. Kalblerinde eğrilik olan kimseler, fitne çıkarmak, kendilerine göre yorumlamak için onların çeşitli anlamlı olanlarına uyarlar. Oysa onların yorumunu ancak Allah bilir. İlimde derinleşmiş olanlar: "Ona inandık, hepsi Rabbimiz'in katındandır" derler. Bunu ancak akıl sahipleri düşünür;
Bahasa Indonesia
Kementerian Agama
Dialah yang menurunkan Al Kitab (Al Quran) kepada kamu. Di antara (isi)nya ada ayat-ayat yang muhkamaat, itulah pokok-pokok isi Al qur'an dan yang lain (ayat-ayat) mutasyaabihaat. Adapun orang-orang yang dalam hatinya condong kepada kesesatan, maka mereka mengikuti sebahagian ayat-ayat yang mutasyaabihaat daripadanya untuk menimbulkan fitnah untuk mencari-cari ta'wilnya, padahal tidak ada yang mengetahui ta'wilnya melainkan Allah. Dan orang-orang yang mendalam ilmunya berkata: "Kami beriman kepada ayat-ayat yang mutasyaabihaat, semuanya itu dari sisi Tuhan kami". Dan tidak dapat mengambil pelajaran (daripadanya) melainkan orang-orang yang berakal.
اردو
علامہ جوادی (Jawadi)
اس نے آپ پروہ کتاب نازل کی ہے جس میں سے کچھ آیتیں لَحکم اور واضح ہیں جو اصل کتاب ہیں اور کچھ متشابہ ہیں - اب جن کے دلوں میں کجی ہے وہ ا ن ہی متشابہات کے پیچھے لگ جاتے ہیں تاکہ فتنہ برپا کریں اور من مانی تاویلیں کریں حالانکہ اس کی تاویل کا حکم صرف خدا کو ہے اور انہیں جو علم میں رسوخ رکھنے والے ہیں - جن کا کہنا یہ ہے کہ ہم اس کتاب پر ایمان رکھتے ہیں اور یہ سب کی سب محکم و متشابہ ہمارے پروردگار ہی کی طرف سے ہے اور یہ بات سوائے صاحبانِ عقل کے کوئی نہیں سمجھ سکتا ہے
বাংলা
মুহিউদ্দীন খান (Muhiuddin Khan)
তিনিই আপনার প্রতি কিতাব নাযিল করেছেন। তাতে কিছু আয়াত রয়েছে সুস্পষ্ট, সেগুলোই কিতাবের আসল অংশ। আর অন্যগুলো রূপক। সুতরাং যাদের অন্তরে কুটিলতা রয়েছে, তারা অনুসরণ করে ফিৎনা বিস্তার এবং অপব্যাখ্যার উদ্দেশে তন্মধ্যেকার রূপকগুলোর। আর সেগুলোর ব্যাখ্যা আল্লাহ ব্যতীত কেউ জানে না। আর যারা জ্ঞানে সুগভীর, তারা বলেনঃ আমরা এর প্রতি ঈমান এনেছি। এই সবই আমাদের পালনকর্তার পক্ষ থেকে অবতীর্ণ হয়েছে। আর বোধশক্তি সম্পন্নেরা ছাড়া অপর কেউ শিক্ষা গ্রহণ করে না।
Nederlands
Fred Leemhuis
—
Español
Isa García
—
Deutsch
Bubenheim & Elyas
—
Français
Muhammad Hamidullah
—
Русский
Кулиев (Kuliev)
—
Bahasa Melayu
Abdullah Basmeih
—
Azərbaycanca
Məmmədəliyev & Bünyadov
—
Oʻzbekcha
Muhammad Sodik
—
Тоҷикӣ
Оятӣ (Ayati)
—
پښتو
عبدالولي خان (Abdulwali)
—
سنڌي
تاج محمود امروٽي (Amroti)
—
کوردی
تەفسیری ئاسان (Asan)
—
Hausa
Abubakar Mahmoud Gumi
—
Kiswahili
Ali Muhsin Al-Barwani
—
Soomaali
Mahmud Muhammad Abduh
—
Shqip
Sherif Ahmeti
—
Bosanski
Besim Korkut
—
አማርኛ
ሳዲቅ እና ሳኒ (Sadiq & Sani)
—
Татарча
Yakub ibn Nugman
—
ئۇيغۇرچە
محمد صالح (Muhammad Saleh)
—
ދިވެހި
ރައީސުލްޖުމްހޫރިއްޔާގެ އޮފީސް (Official)
—
മലയാളം
അബ്ദുൽ ഹമീദ് & കുഞ്ഞി മുഹമ്മദ് (Abdul Hameed & Kunhi)
—
தமிழ்
ஜான் டிரஸ்ட் (Jan Trust)
—
Tafsīr
قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)
آیات محکم و متشابه
خداوند در این آیه» آیات کتابش را به دو دستةٌ محکم و متشابه تقسیم فرموده است. آیات محکم» آیاتی است که مفهوم آنها به قدری روشن است که جای گفتوگو و بحشی در آنها نیست؛ آیاتی همچون: «قل هو الثه احد» (توحید -۱) یا «لیس کمثله شیء» (شوری - ۱۱) یا آَیةٌ «للذکر مثفل حظ الانئیین» (نساء - ۱۱).... این گونه از آّیات» در قرآن» «امالکتاب» نامیده شده؛ چون اصل و مرجع و مفسّر و توضیحدهندة یات دیگر است. در مقابلء آّیات دیگری وجود دارد که در ابتدا معنای آنها پیچیده و مشکل به نظر میرسد و گاهی احتمالات مختلفی در بارة آن داده میشود؛ مانند: «ید اله فوق ایدیهم» (فتح - ۱۰) یا «و اللّه سمیع علیم» (بقره - ۲۲۴). بدیهی است نه خدا دست دارد و نه گوش؛ بلکه اینها به مفاهیم کلی قدرت و علم الهی اشاره دارد. این آّیات» متشابهات قرآّن هستند که باید برای رفع ابهام آنها به یات محکم رجوع کرد؛ مثلاً وقتی که یه «ید اله فوق ایدیهم» به آَیةٌ «لیس کمئله شیء» برگردانده شودء این نکته فهمیده میشود که منظور از دست خدا، عضوی با مشخصات مخصوص نیست؛ زیرا هیج جیز مثل خدا نیست و به این ترتیب، از این که این توهم در ذهن پدید آید که خدا دست داردء جلوگیری میشود. از امام رضا(ع) روایت شده است: «کسی که آیات متشابه را به آیات محکم باز گرداند. به راه راست هدایت شده است.» این یه نیز یادآوری میکند که یات متشابه دارای تأویل و هدف و معنایی نهایی است؛ یعنی آیاتی در قرآن هست که اسرار و معانی عمیقی دارد؛ منتها افرادی که افکارشان منحرف است و اغراض فاسدی دارنده از پیش خود تفسیر و معنی نادرستی برای آن میسازند و برای اغفال خود یا دیگران» بر آن تکیه میکنند. در شأن نزول این ای حدینی بدین مضمون نقل شده است که گروهی از پهود نزد پیامبر(ص) آمدند و حروف مقَطّعة «الم» را دستاویز خود قرار داده, گفتند: طبق حساب ابجد. الف مساوی یک و لام مساوی ۳۰ و میم مساوی ۴۰ است و به این ترتیب خبر دادهای که دوران بقای امّت تو بیش از ۷۱ سال نیست. پیامبر(ص) برای جلوگیری از این سوء استفاده فرمودند: شما چرا تنها «الم» را محاسبه کردهاید؟ مگر در قرآن «المص» و «الر» و سایر حروف مقطعه نیست؟ چرا همه را محاسبه نمیکنید؟ سپس این آیه نازل شد که در پایان آن میفرماید که تأویل و معنای حقیقی آیات متشابه را کسی جز خدا و راسخان در علم نمیدانند. در روایات بسیاری آمده است که مراد از راسخان در علم» پیامبر(ص) و امامان معصوم(ع) هستند که به تأویل و رموز آیات متشابه آگاهی دارند. در روایتی از امام صادق(ع) آمده است: «راسخان در علم, ما هستیم و ما تأویل آیات متشابه را میدانیم.» نکتةٌ دیگری که سزاوار توضیح است» این که اصلاً چرا بخشی از یات قرآن» متشابه هستند؟ برای این سوّال, دو پاسخ مهم داده شده است: ۱ الفاظ و عبارات متداول در میان انسانهاء برای نیازمندیهای روزمرة آنها به وجود آمده و به محض اینکه از دایرةٌ زندگی عادی خارج میشوندء نامفهوم میگردند؛ مثلا هنگامی که سخن از پروردگار نامحدود عالم به میان میآید. نارسایی الفاظ کاملاً حس میشود. همین نارساییهاء سرچشمةٌ بخشی از آّیات متشابه است. آیةٌ «ید اه فوق ایدیهم» از این نمونه است که تفسیرش با مراجعه به یات محکم به خوبی درک میشود. ۲- وجود یات متشابه» نیاز شدید مردم به پیامبر(ص) و اوصیای راستین او را به خوبی روشن میکند. این موضوع سبب میشود که مردم به حکم نیاز علمی به سراغ آنها بروند و رهبری آنها را به رسمیت بشناسند. > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۱- نمونه ج۲» ص ۴۰۸ > ۱- نمونهء ج۰۲ ص ۴۰۸ ۲ اقتباس از نمونهء ج۲» ص ۴۳۰ و اطیبالبیان» ج» ص ۱۱۲ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh, Aṭyab al-Bayān.
al-Mīzān
Interpretive fork
The stop vs. the conjunction. Reading A (stop after "إِلَّا ٱللَّهُ"): none knows its taʾwīl but God. Reading B (Shia, wa as conjunction): "...but God and those firmly grounded in knowledge (al-rāsikhūn fī'l-ʿilm)" — the Ahl al-Bayt also grasp the taʾwīl. Both stand; the fork is the finding, not a flattened fact.
Majmaʿ al-Bayān
Ẓāhir (apparent)
The Book has muḥkam (clear, foundational) verses and mutashābih (ambiguous) ones; the perverse chase the ambiguous seeking discord and taʾwīl.
Nūr al-Thaqalayn
Bāṭin / reported
The rāsikhūn reading is grounded in Imam-narrations; recorded with grade, never as the sole verdict.
Verse DNA · this āyah at a glance
Vocabulary and recitation are counted from the morphology and the Uthmani marks; commentary reports whether an authored tafsīr entry reaches this āyah. A structural read, not a judgement — a denser strip is not a weightier verse.
Recitation · 61 points across 8 rule families
- Madd munfaṣil30
- Ikhfāʾ10
- Lām qamariyyah7
- Ghunnah6
- Heavy rāʾ4
- Iẓhār shafawī1
- Qalqalah2
- Heavy Allāh1
Commentary
- قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)
- al-Mīzān
- Majmaʿ al-Bayān
- Nūr al-Thaqalayn
Shape
46 words · 191 letters · 1 proper noun · āyah 7 of 200