تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَتَبَّ﴿١﴾
Əbu Ləhəbin əlləri qurusun, qurudu da! (Və ya: Əbu Ləhəbin əlləri qurusun, o ölsün!)
مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ﴿٢﴾
(Qiyamət günü) ona nə mal-dövləti fayda verəcək, nə də qazandığı (və ya: oğul-uşağı).
سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ﴿٣﴾
O, alovlu atəşə girəcəkdir.
وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ﴿٤﴾
Onun odun daşıyan (Peyğəmbərlə düşmənçilik edən, adamlar arasında söz gəzdirən) övrəti də həmçinin!
فِى جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍۭ﴿٥﴾
Onun (övrətinin) boğazında xurma lifindən hörülmüş ip (və ya: yetmiş arşın uzunluğunda zəncir) olacaqdır!