تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَتَبَّ﴿١﴾
ابولھب جا ھٿ ڀڳا ۽ (پاڻ به) ھلاڪ ٿيو.
مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ﴿٢﴾
سندس مال ۽ جيڪي ڪمايائين تنھن کانئس (الله جو عذاب) نه ٽاريو.
سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ﴿٣﴾
ڇيئي واري باھ ۾ سگھو پوندو.
وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ﴿٤﴾
۽ سندس زال به، جا ڪاٺين (جي) لَڏ کڻندڙ آھي.
فِى جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍۭ﴿٥﴾
جنھن جي ڳچيءَ ۾ کاٻر جو نوڙ پيل آھي.