تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَتَبَّ﴿١﴾
Дастҳои Абулаҳаб бурида бод ва ҳалок бар ӯ бод.
مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ﴿٢﴾
Моли ӯ ва он чӣ ба даст оварда буд, ба ҳолаш суд накард.
سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ﴿٣﴾
Ба зудӣ ба оташе шӯълавар дарояд
وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ﴿٤﴾
ва занаш ҳезумкаш аст
فِى جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍۭ﴿٥﴾
ва бар гардан ресмоне аз лифи (пӯсти) хурмо дорад.