تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَتَبَّ﴿١﴾
Абу Лаҳабнинг икки қўли ҳалок бўлсин, ҳалок!
مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ﴿٢﴾
Унга моли ва касб қилган нарсалари фойда бермади.
سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ﴿٣﴾
У тезда чўғи қизиб турган ўтга киради.
وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ﴿٤﴾
Ва унинг хотини, ўтин кўтарган аёл ҳам.
فِى جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍۭ﴿٥﴾
У(аёл)нинг бўйнида эшилган арқон бор ҳолда.