أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ﴿١﴾
ئایا سهرنجت نهداوه لهو کهسهی ئاینی خوا به درۆ دهزانێت؟!
فَذَٰلِكَ ٱلَّذِى يَدُعُّ ٱلْيَتِيمَ﴿٢﴾
کهوابوو ئهو جۆره کهسه ئهوهیه که پاڵ به ههتیوهوه دهنێت و پیایدا ههڵدهشاخێت.
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ﴿٣﴾
هانی کهسیش نادات تا خواردن و خۆراك ببهخشێت به ههژارو نهداران.
فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ﴿٤﴾
جا هاوارو واوهیلا بۆ نوێژگهرانێك...
ٱلَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ﴿٥﴾
ئهو نوێژگهرانهی گوێ نادهن به نوێژهکانیان و کارکردی نیه لهسهریان و دڵی نادهنێ و لێی غافڵن...
ٱلَّذِينَ هُمْ يُرَآءُونَ﴿٦﴾
ئهوانهی که ڕیا بازن و به ڕووکهش نوێژ دهکهن و دهیانهوێت خۆیان دهربخهن و (ئیمانداران بخهڵهتێنن).
وَيَمْنَعُونَ ٱلْمَاعُونَ﴿٧﴾
(ههمیشهش ههوڵ دهدهن بۆ) قهدهغه کردنی ههموو چاکهو یارمهتی و کۆمهکی و هاوکاریهك.