رسول اکرم(ص)؛ صاحب اخلاق برجسته

برای موفقیت پیامبر(ص) در انجام رسالت‌اش عوامل متعددی را می‌توان مطرح کرد که یکی از مهم‌ترین آنها جاذبة اخلاقی پیامبر(ص) بود. صفات عالی انسانی و مکارم اخلاق چنان در او جمع بود که دشمنان سرسخت را تحت تأثیر قرار می‌داد و به تسلیم وا می‌داشت و دوستان را سخت مجذوب می‌کرد؛ بلکه اگر این را معجزهٌ اخلاقی پیامبر(ص) بنامیم» اغراق نکرده‌ایم. در بارةٌ اخلاق نیکوی پیامبر(ص) و گذشت و مهربانی و ایثار و تقوای آن حضرت, داستان‌های زیادی نقل شده است. در حدیثی از امام حسین(ع) آمده که از پدرم امیرالموّمنین علی(ع) در بارة ویژگی‌های زندگی پیامبر(ص) و اخلاق او سوّال کردم و پدرم مشروحاً به من پاسخ فرمود. در بخشی از پاسخ امام آمده است: «پیامبر(ص) با هم‌نشینانش دائماً خوشروء خندان و ملایم بود. هرگز خشن و سنگدل و پرخاشگر و بدزبان و عیب‌جو و چاپلوس نبود. هیچ‌کس از او مأیوس نمی‌شد و هر کس به در خانةٌ او می‌آمد. نومید باز نمی‌گشت. خود را از سه چیز [ناپسند] آزاد کرده بود: مجادله در سخن, پرگویی و دخالت در کاری که به او مربوط نبود. سه کار رابا مردم نمی‌کرد: کسی را مذمت و سرزنش نمی‌کرد و لغزش‌ها و عیوب پنهانی مردم را جست‌وجو نمی‌کرد و هرگز سخن نمی‌گفت مگر در مورد اموری که ثواب الهی را امید داشت... هرگاه فرد غریب و ناآگاهی با خشونت سخن می‌گفت و چیزی می‌خواست» تحمل می‌کرد و به یارانش می‌فرمود: «هر کسی را دیدید که حاجتی دارد به او عطا کنید.» هرگز کلام کسی را قطع نمی‌کرد تا سخنش پایان یاید.» > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۱- نمونه ج ۲۴ ص ۳۵۸ ۲ المیزان» ج ۰۱۹ ص ۳۸۳ ۳ نمونه ج ۲۴ ص ۳۷۷ > ۲ المیزان» ج ۰۱۹ ص ۳۸۳ > ۳ نمونه ج ۰۲۴ ص ۳۷۷ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh, al-Mīzān.