Surah An-Noor · Ayah 35·Madanī

35

فِيهَا فِى كَأَنَّهَا مِن لَّا وَلَا وَلَوْ لَمْ عَلَىٰ مَن ﴿٣٥﴾

Translation

Saheeh International

Allah is the Light of the heavens and the earth. The example of His light is like a niche within which is a lamp, the lamp is within glass, the glass as if it were a pearly [white] star lit from [the oil of] a blessed olive tree, neither of the east nor of the west, whose oil would almost glow even if untouched by fire. Light upon light. Allah guides to His light whom He wills. And Allah presents examples for the people, and Allah is Knowing of all things.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

آیه نور

اکر بخواهیم برای ذات پاک خدا تشبیه و تمثیلی از موجودات حسی این جهان انتخاب کنیم، أیا جز واژةٌ نور می‌یابیم؛ همان خدایی که روشنی‌بخش عالم آفرینش است و اگر لحظه‌ای لطف خود را از آنها بازگیرده همگی در ظلمت فنا و نیستی فرو می‌روند. جالب توجه این که هر موجودی به هر نسبت که با او ارتباط داردء به همان اندازه روشنایی کسب می‌کند. قرآن نور است؛ چون کلام اوستء و پیامبران نورند؛ چون فرستادگان اویند. اگر نور را به معنای وسیع کلمه به کار ببریم» یعنی هر چیزی که ذاتش ظاهر و آشکار و ظاهرکنندة غیر باشدء دیگر به کار بردن کلمةٌ نور برای ذات پاک اوء جنبةٌ تشبیه هم نخواهد داشت؛ چرا که چیزی در عالم خلقت از او آشکارتر نیست و تمام آنچه غیر اوست» از برکت وجود او آشکار است. قرآن با ذکر یک مثال زیباء چگونگی نور الهی را تشریح می‌کند. توضیح این مثال این که نور ایمان که در قلب موّمنان است» دارای همان چهار عاملی است که دریک جراغ پرفروغ موجود است: «مصباح» (جراغ)، همان شعله های ایمان است که در قلب مؤمن آشکار می‌گردد و فروغ هدایت از آن منتشر می‌شود. «زجاجة» (حباب)» قلب موّمن است که ایمان را در وجودش نظیم می کند. «مشکاة» (جراغدان)، سینه مؤمن یا مجموعه شخصیت و آکاهی اوست که ایمان وی را از کَزند طوفان حوادث مصون می‌دارد. «شجرة مبارکة زیتونة» (درخت مبارک زیتون)» همان وحی الهی است که عصارهٌ آن در نهایت پاکی است و ایمان موّمنان با آن شعله‌ور می‌گردد. خدا همان نوری است که آسمان‌ها و زمین را روشن می‌کند و از کانون قلب موّمنان سر بر می‌آورد و تمام وجود آنها را نورانی می‌کند. دلایلی که آنان با عقل دریافته‌اند. با نور وحی آمیخته می‌شود و مصداق «نورٌ علی نور» می‌گردد. این چنین» دل‌های مستعد به این نور الهی هدایت می‌شوند و مشمول «یهدی اه لنوره من یشاء» می‌گردند. این نور وحی باید از آلودگی به گرایش‌های انحرافی شرقی و غربی که موجب کدورت آن می‌شود رکنار باشد؛ چنان خالی از هرگونه انحراف که بدون نیاز به هیچ چیز دیگرء تمام نیروهای وجود انسان را بسیج کند و مصداق «یکاد زیتها یضیء و لو لم تمسسه نار» گردد. > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۱- نمونهء ج۰۱۴ ص ۴۶۲ - ۴۵۷ > ۱- نمونهء جچ۰۱۴ ص ۴۶۳ - ۴۵۷ ۲- پیشین» ص ۴۶۴ ۳ پیشین» ص ۴۷۴ > ٣- پیشین، ص ٣٧٢ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh.