Surah At-Tawba · Ayah 29·Madanī

29

ٱلَّذِينَ لَا وَلَا وَلَا مَا وَلَا مِنَ ٱلَّذِينَ حَتَّىٰ عَن وَهُمْ ﴿٢٩﴾

Translation

Saheeh International

Fight those who do not believe in Allah or in the Last Day and who do not consider unlawful what Allah and His Messenger have made unlawful and who do not adopt the religion of truth from those who were given the Scripture - [fight] until they give the jizyah willingly while they are humbled.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

جزیه

«جزیه» از مادهٌ «جزاء» به معنای مالی است که از اهل کتابی گرفته می‌شود که در پناه حکومست اسلامی قرار دارد و این نام‌گذاری به دلیل آن است که جزیه را اهل کتاب در ازای حفظ مال و جانشان به حکومت اسلامی می‌پردازند. بنابر این» آنها که جزیه را نوعی حق تسخیر به حساب آورده‌انده به روح و فلسفة آن توجه نداشته‌اند. آنها به این حقیقت توجه نکرده‌اند که هنگامی که اهل کتاب در شمار اهل ذمه در آینده حکومت اسلامی موظف است آنان را از هرگونه تعرض و آزاری محافظت کند و با توجه به این که آنها در ازای پرداخت جزیه علاوه بر استفاده از مصونیت و امنیت» هیچ‌گونه تعهدی از نظر شرکت در میدان جنگ و کلیة امور دفاعی و امنیتی بر عهده ندارنده روشن می‌شود که مسئولیت آنها در برابر حکومت اسلامی به مراتب از مسلمانان کمتر است؛ یعنی آنها با پرداخت مبلغ ناچیزی در سال» از تمام مزایای حکومت اسلامی استفاده می‌کنند و با مسلمانان برابر هستند؛ در حالی که در متن حوادث و در برابر خطرات قرار ندارند. توجه به این نکته نیز لازم است که جزیه اندازة مشخصی ندارد و میزان آن بستگی به توانایی جزیه‌دهندگان دارد؛ ولی از تواریخ اسلامی چنین بر می‌آید که غالباً مبلغ مختصری معین می‌شد و این مبلغ گاهی در حدود یک دینار در سال بیشتر نبود و حتی گاهی در عهدنامه‌ها قید می‌شد که جزیه‌دهندگان موظف‌اند به مقدار تواناییشان جزیه بپردازند.