وَٱلضُّحَىٰ﴿١﴾
Tako mi jutra
وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ﴿٢﴾
i noći kada se utiša –
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ﴿٣﴾
Gospodar tvoj nije te ni napustio ni omrznuo!
وَلَلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ﴿٤﴾
Onaj svijet je, zaista, bolji za tebe od ovoga svijeta,
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ﴿٥﴾
a Gospodar tvoj će tebi, sigurno, dati, pa ćeš zadovoljan biti!
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَـَٔاوَىٰ﴿٦﴾
Zar nisi siroče bio, pa ti je On utočište pružio,
وَوَجَدَكَ ضَآلًّا فَهَدَىٰ﴿٧﴾
i za pravu vjeru nisi znao, pa te je na Pravi put uputio,
وَوَجَدَكَ عَآئِلًا فَأَغْنَىٰ﴿٨﴾
i siromah si bio, pa te je imućnim učinio?
فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ﴿٩﴾
Zato siroče ne ucvili,
وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ﴿١٠﴾
a na prosjaka ne podvikni,
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ﴿١١﴾
i o blagodati Gospodara svoga kazuj!