ٱلْقَارِعَةُ﴿١﴾
سخت ٺوڪيندڙ.
مَا ٱلْقَارِعَةُ﴿٢﴾
(اُھا) سخت ٺوڪيندڙ ڇا آھي؟
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ﴿٣﴾
۽ ڪنھن سمجھايئي ته (اُھا) سخت ٺوڪيندڙ ڇا آھي؟
يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ﴿٤﴾
جنھن ڏينھن ماڻھو پکيڙيلن پتنگن جان ھوندا.
وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ﴿٥﴾
۽ جبل تنبيل رڱيل اُن جان ھوندا.
فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ﴿٦﴾
پوءِ جنھن (جي عملن) جا ترارا ڳرا ٿيا.
فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ﴿٧﴾
سو دلپسند گذران ۾ ھوندو.
وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ﴿٨﴾
۽ جنھن (جي عملن) جا ترارا ھلڪا ٿيا.
فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌ﴿٩﴾
تنھن (جي رھڻ) جي جاءِ ھاوِيَه آھي.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا هِيَهْ﴿١٠﴾
۽ ڪنھن سمجھايئي ته ھاويه ڇا آھي؟
نَارٌ حَامِيَةٌۢ﴿١١﴾
ھڪ ٻرندڙ باھ آھي.