ٱلْقَارِعَةُ﴿١﴾
Ал-Қориъату.
مَا ٱلْقَارِعَةُ﴿٢﴾
Қориъату нима?
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ﴿٣﴾
Қориъат қандоқ нарса эканлигини сенга нима билдирди?
يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ﴿٤﴾
У кунда одамлар тўзиб кетган капалакка ўхшаб қоларлар.
وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ﴿٥﴾
Ва тоғлар титилган жунга ўхшаб қолар.
فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ﴿٦﴾
Кимнинг торозуси оғир келса...
فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ﴿٧﴾
Бас, у розилик ҳаётидадир.
وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ﴿٨﴾
Ва аммо кимнинг тарозуси енгил келса...
فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌ﴿٩﴾
Бас, унинг онаси дўзахдир. (Одатда она доим паноҳ бўлган. Инсон айниқса оғир пайтларда онасига интилгандай, қиёматда ҳам онасини қўмсаганда жаҳаннам уларни она ўрнида кутиб оларкан. Меҳр-муҳаббат, шафқат излаб турганда, кони азобга, қийноққа, даҳшатли оловда ёнишга дуч келиши ниҳоятда катта бахтсизлик.)
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا هِيَهْ﴿١٠﴾
У қандоқ нарса эканлигини сенга нима билдирди?
نَارٌ حَامِيَةٌۢ﴿١١﴾
У қаттиқ қизиган ўтдир.