طه

در بارة حروف مقطعه در ذیل یه یکم سورهٌ بقره توضیحاتی داده شده؛ اما مفسران در خصوص این آیه سخنانی گفته‌اند که شایان توجه است. از امام صادق(ع) روایت شده که «طه» از اسامی پیامبر(ص) و معادل است با «یا طالب الحق, الهادی الیه»؛ به معنای ای کسی که طالب حقی و هدایت‌کننده‌ای به سوی آن. کلمةٌ «طه» مانند «یس» بر اثر گذشت زمان به تدریج به صورت اسم خاص برای پیامبر اسلام در آمده است؛ تا آتجا که خاندان پیامبر را نیز آل طه می‌گویند و خطاب به حضرت مهدی(عج) در دعای ندبه «یابن طه» آمده است. ما قرآن را بر تو نازل نکردیم که به زحمت بیفتی: روایات فراوانی در شأن نزول این آیه آمده که از مجموع آنها استفاده می‌شود که پیامبر اسلام(ص) بعد از نزول وحی و قرآن» بسیار عبادت می‌کرد. آن‌قدر ایستاده به عبادت مشغول می‌شد که پاهای او متورم می‌گردید. گاه برای این که بتواند به عبادت خود ادامه دهدء سنگینی خود را بر یک پا قرار می‌داد و گاه بر پای دیگر. گاه بر پاشنةٌ پا می‌ایستاد و گاه بر انگشتان پا. این آیه نازل شد و به پیامبر اکرم دستور داد که این‌همه رنج و ناراحتی را بر خود تحمیل نکند.