Surah An-Nisaa · Ayah 156·Madanī

156

عَلَىٰ مَرْيَمَ ﴿١٥٦﴾

Translation

Saheeh International

And [We cursed them] for their disbelief and their saying against Mary a great slander,

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

تهمت اهل کتاب به حضرت مریم(س)

منظور از این تهمت بزرگه» تهمت زناست. چنان‌که قرآن در یه ۲۷ سور مریم(س) به آن اشاره دارد و می‌فرماید: «(مریم) در حالی که او [عیسی] را در آغوش گرفته بود. نزد قومش آورد. آنها گفتند: ای مریم کار بسیار عجیب و بدی انجام دادی.» این اعتقاد در بارة مریم(س)» هم کفر است و هم تهمت و افترا؛ چرا که حضرت عیسی(ع) در همان گهواره به مردم گفت: «من بندةٌ خدا هستم. او به من کتاب (آسمانی) داده و مرا پیامبر قرار داده است.» (مریم - ۳۰). پس آن حضرت با تکلم خود در گهواره ثابت کرد که من طاهرم و از مادری پاک به دنیا آمده‌ام. خداوند در باه زشتی و عقوبت چنین افترایی در أَیةٌ ۲۳ سورة نور فرموده است: «کسانی که زنان پاکدامن و بی‌خبر (از هر گونه آلودگی) و موْمن را متهم می‌کنند. در دنیا و آخرت لعنت می‌شوند و عذاب بزرگی برای آنهاست.»