أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ﴿١﴾
آیا سینه ات را [به نوری از سوی خود] گشاده نکردیم؟
وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ﴿٢﴾
و بار گرانت را فرو ننهادیم؟
ٱلَّذِىٓ أَنقَضَ ظَهْرَكَ﴿٣﴾
همان بار گرانی که پشتت را شکست.
وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ﴿٤﴾
و آوازه ات را برایت بلند نکردیم؟
فَإِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًا﴿٥﴾
پس بی تردید با دشواری آسانی است.
إِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًا﴿٦﴾
[آری] بی تردید با دشواری آسانی است.
فَإِذَا فَرَغْتَ فَٱنصَبْ﴿٧﴾
پس هنگامی که [از کار بسیار مهم تبلیغ] فراغت می یابی، به عبادت و دعا بکوش
وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرْغَب﴿٨﴾
و مشتاقانه به سوی پروردگارت رو آور.