أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ﴿١﴾
آیا برای تو سینهات را نگشادهایم؟
وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ﴿٢﴾
و بار گرانت را از [دوش] تو برنداشتیم؟
ٱلَّذِىٓ أَنقَضَ ظَهْرَكَ﴿٣﴾
[باری] که [گویی] پشت تو را شکست.
وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ﴿٤﴾
و نامت را برای تو بلند گردانیدیم.
فَإِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًا﴿٥﴾
پس [بدان که] با دشواری، آسانی است.
إِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًا﴿٦﴾
آری، با دشواری، آسانی است.
فَإِذَا فَرَغْتَ فَٱنصَبْ﴿٧﴾
پس چون فراغت یافتی، به طاعت درکوش؛
وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرْغَب﴿٨﴾
و با اشتیاق، به سوی پروردگارت روی آور.