وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًا﴿١﴾
سوگند به اسبان دونده ای که همهمه کنان [به سوی جنگ] می تازند
فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًا﴿٢﴾
و سوگند به اسبانی که با کوبیدن سمشان از سنگ ها جرقه می جهانند
فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًا﴿٣﴾
و سوگند به سوارانی که هنگام صبح غافل گیرانه به دشمن هجوم می برند
فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًا﴿٤﴾
و به وسیله آن هجوم، گرد و غبار فراوانی بر انگیزند
فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا﴿٥﴾
و ناگاه در آن وقت در میان گروهی دشمن در آیند؛
إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌ﴿٦﴾
[که] قطعاً انسان نسبت به پروردگارش بسیار ناسپاس است،
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ﴿٧﴾
و بی تردید خود او بر این ناسپاسی گواه است،
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ﴿٨﴾
و همانا او نسبت به ثروت و مال سخت علاقه مند است [و به این سبب بخل می ورزد.]
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ﴿٩﴾
آیا نمی داند هنگامی که آنچه در گورهاست برانگیخته شود.
- صفحة ٦٠٠
وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ﴿١٠﴾
و آنچه در سینه هاست پدیدار گردد،
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌۢ﴿١١﴾
بی تردید در آن روز پروردگارشان نسبت به آنان آگاه است [و بر پایه اعمال نیک و بدشان به آنان پاداش و کیفر دهد.]