وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًا﴿١﴾
Pasha vrapuesit e shpejtë (kuajt) që hingëllojnë!
فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًا﴿٢﴾
E që me thundrat e tyre nxjerrin xixëllima zjarri nga gurët,
فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًا﴿٣﴾
Dhe të cilët vërsulen herët në agim.
فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًا﴿٤﴾
E me të (vërsulje) atëherë çojnë pluhur.
فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا﴿٥﴾
Dhe ashtu hidhen në mesin e grumbullit (të armikut).
إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌ﴿٦﴾
Vërtet, njeriu është përbuzës ndaj Zotit të vet.
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ﴿٧﴾
Edhe vetë është dëshmues i asaj (përbuzje).
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ﴿٨﴾
Dhe ai është që shumë e do pasurinë.
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ﴿٩﴾
A nuk e di ai se kur të nxirret çka ëstë në varreza?
- صفحة ٦٠٠
وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ﴿١٠﴾
Dhe të tubohet (të dalë në shesh) ajo që ishte në gjoksa.
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌۢ﴿١١﴾
E atë ditë, pa dyshim Zoti i tyre është i njohur për punën e tyre.